Niet-stadse manieren om je te verplaatsen

Er gaat niks boven Schiermonnikoog

Enkele jaren geleden ben ik gefascineerd geraakt door de Waddeneilanden. De eilandcultuur, de weidse luchten, het ongerepte strand, de eeuwige wind en het wad. Na Texel, Ameland, en Vlieland werd het dus maar eens tijd voor Schiermonnikoog. Eén van de kleinere eilanden, maar niet minder de moeite waard. Want alhoewel grijsheid in de naam Schiermonnikoog zit (eiland van de schiere (grijze) monniken) is het enige grijs op het eiland de overdadige haardos van vele race-ouderen. Nee, het eiland is, zeker in de nazomer, allesbehalve grijs.

Op Schiermonnikoog is het leven overzichtelijk. Je hebt er één dorp (Schiermonnikoog) dat met een paar restaurants, hotels, winkels en één Spar niet meer is dan een uit de hand gelopen T-splitsing. En dat is nu juist ook het charmante aan ‘Schier’. Het leven is er overzichtelijk. De schaal is behapbaar. Wij waren er eind september, en dan kan het voorkomen dat je ‘bekende vreemden’, onbekenden die je van oogcontact eerder herkent, vaker tegenkomt.

Schiermonnikoog: lekker overzichtelijk

Schiermonnikoog: lekker overzichtelijk

Schiermonnikoog: wat praktische tips voor een overzichtelijk verblijf

Je dient de auto te laten staan bij Lauwersoog (Groningen) en vervolgens neem je een fiets mee het Friese eiland op, of die huur je daar. Stedelijke gekkigheid bereikt Schier dus ook niet. Schiermonnikoog heeft bijvoorbeeld geen rotondes of kruispunten. De verkeersproblematiek op Schier is dusdanig dat alles afgedaan kan worden met een T-splitsing. Dat is ook wel prettig. Het leven op Schier kent geen kruispunten. Je staat hooguit op een T-splitsing. Dat maakt het leven bijzonder overzichtelijk.

Schier is qua inwoneraantal één van de kleinste Waddeneilanden (1000 inwoners, net zoals het kleinere Vlieland), maar heeft een sterk ontwikkelde horeca, om de jaarlijks 300.000 toeristen te kunnen huisvesten. Daarmee is Schier zelfs veel toeristischer dan het door velen bewierookte ‘Vliebiza’ (1000 inwoners en 155.000 toeristen). Koploper is het grootste Texel met bijna een miljoen toeristen per jaar, gevolgd door Ameland (533.000 toeristen) en Terschelling (427.000). En dus is Schier koploper in relatieve cijfers, 300 keer het inwoneraantal, (Amsterdam, eat your heart out). Het toont eens te meer de enorme aantrekkingskracht van Schier.

Wat doe je op Schiermonnikoog?

Je gaat naar Schier voor heel veel geen. Geen lawaai, geen horizonvervuiling, geen verlichting ’s nachts, geen verkeer, geen luchtvervuiling, geen torens, lelijke Scheveningense appartementen of dito congestie. Rust, ruimte en ach, soms wat zondagse regelmaat. Dat tref je wel. In overvloed. En dat zorgt voor heldere nachten, een sterrenhemel (mét Melkweg) waar je bek van open valt, het ‘alleen op de wereld gevoel’ op het strand en een reductie van je dagelijkse schermtijd.

Sommigen bezoeken Schier voor een dagje of een weekendje, wij deden een weekje. En dat is precies goed. Paar dagen strand, paar wandeldagen, wadlopen, paardrijden, met de hond erop uit, een goed boek lezen en elke avond uit eten en het is Schier goed toeven.

Niet-stadse manieren om je te verplaatsen

Niet-stadse manieren om je te verplaatsen

Koninklijk verblijven op Schier

Wij verbleven in Hotel van der Werff, een begrip op en buiten het eiland. Het hotel gaat terug naar de 16de eeuw en is trots op z’n roemrijke verleden en dat draagt men met verve uit. Persoonlijk houd ik wel van een beetje decorum en die kunst verstaan ze daar zonder dat het opdringerig of potsierlijk wordt.

Zo is het moeilijk om de aantrekkingskracht van nog één extra pilsje in de gelagkamer te weerstaan. Je proeft en je voelt dat hier al honderden jaren gezelligheid wordt geschonken. Bij van der Werff snap je dat de Koninklijke Familie zich hier graag laat verwelkomen. Je voelt je er echt gast in een vertrouwelijke omgeving. En daarmee is Schier toch net even een tikje anders dan de andere Waddeneilanden. Waar je op Ameland nog wel een mooie vorm van aversie aantreft tegenover de wal en dus Friesland en Nederland, daar is op Schier niets van te merken. Was Schier voorheen in private Duitse handen, vanaf de Tweede Wereldoorlog is Schier volledig Nederlands. Dat zie je terug aan de dubbele driekleur in de gemeentevlag, het weinig aanwezige dialect en de sterke hang naar het Koningshuis.

De gelagkamer van Hotel Van Der Werff

Het decorum van Hotel Van Der Werff

Lekker eten en drinken!

Voor een meer dan uitstekende kaart ga je naar de Marlijn (tip: pulled jacked fruit), de Ambrosijn, de 4dames (tip: weiger de melanzana), Brakzand (tip: vega bitterballen) en vooral Wad Anderz. De laatste zit in het voormalige Havenhoofd en is nauwelijks te herkennen als restaurant. Dit jaar pas geopend maar alleen al vanwege het uitzicht meer dan de moeite waard. Probeer ook vooral de heerlijke Schierse Hippo (lokaal biertje), op meerdere plekken verkrijgbaar. Het lijkt me een kwestie van tijd vooraleer dit biertje ook de wal bereikt. In 2021 opent een fonkelnieuw informatiecentrum, dat het huidige weggemoffelde zaaltje gaat vervangen. Boek daar ook zeker (vanuit Natuurmonumenten) een wadloop. Wij deden vanwege coronamaatregelen de aangepaste tour ‘Op de grens van wad en kwelder’, wat naast een schitterende wandeling, prachtige vergezichten ook nog eens een heel leerzame ervaring was. Want weet jij wat je kan eten in de kwelder, schorrekruid of zeekraal? Vanaf dan wél.

Ten slotte, de stranden…

Schier staat bekend om de breedste stranden van Europa. En dat moet gezegd, écht één van de meest indrukwekkende stranden die ik ooit heb gezien. Eindeloos, met een mooie omzoming van duingebied waar je eindeloos in kan wandelen. Dat maakt het moeilijk om niet een klein beetje verliefd te worden op Schier. Al met al maakt dit vrij duidelijk: er gaat dus wél iets boven Groningen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *