De Mont Ventoux opfietsen; dat wil je!

Wat de vraag of ’t oan giet is voor de schaatsliefhebber, is de vraag ‘zit de Mont Ventoux dit jaar in de Tour?’ voor de wielerliefhebber. De Reus van de Provence, stuff of legends. Van de dood van Tommy Simpson tot Chris Froome die de berg op rent; de Mont Ventoux is onderdeel van het collectieve wielergeheugen. En wat is er dan mooier dan onderdeel worden van die geschiedenis door ‘m zelf te bedwingen!

Een goeie voorbereiding…

Even wat feitjes en cijfers, om je ervan te overtuigen dat dit geen klimmetje is wat je met twee zondagmiddagritjes in je benen gaat lukken:

  • 21 km lang
  • Gemiddeld stijgingspercentage: 7,5%
  • Maximaal stijgingspercentage: 14,5% (en de laatste kilometer stijgt ook nog 10-11%)
  • Hoogteverschil: 1539 meter (vanaf Bedoin)

Weidse zichten terwijl je omhoog fietst

En dat zijn dan de dingen waar je voor kunt trainen. Waar je bij de Mont Ventoux rekening mee moet houden is wind, snel wisselende weersomstandigheden en extreme hitte. Maar daar kun je dus niet zo veel aan doen, buiten zorgen dat je ook een regenjas en thermokleding bij je hebt. Wat je wel kunt doen? Alvast veel trainen. In deze blog gaf ik al een aantal tips om je klimbenen in eigen land te oefenen. Maar dat haalt het natuurlijk niet bij een col uit de buitencategorie. Investeer daarom in bijvoorbeeld een fietstrainer en app met voorgeprogrammeerde routes die je in je woonkamer kunt nafietsen. Ik heb zelf een Wahoo KICKR Snap en FulGaz app. Daarmee kun je onder andere de Ventoux al een keer thuis op rijden, zodat je weet hoe je conditie er bijhangt.

Misschien wel de mooiste 21 kilometer van je leven

Je hebt je gîte in de Provence bereikt, alle rommel van de Autoroute van je ketting gepoetst, goed ontbeten, gelletjes in je achterzak en daar ga je. Wat kun je verwachten? Ik reed vanaf Bedoin en vond de eerste paar kilometer lekker om erin te komen. Pas als je in het bos terecht komt, na ongeveer 6 kilometer, begint het afzien. En dit afzien duurt tot kilometer 14. Hitte, geen moment valt het stijgingspercentage onder de 9% (met uitschieters naar de 14%) en, in mijn geval, bejaarden met een elektrische fiets.

Le Mont Ventoux: de Reus van de Provence

Le Mont Ventoux: de Reus van de Provence

Na kilometer 14 begint ook ongeveer het beruchte maanlandschap. Kale rotsen aan weerszijden van de weg en dus geen bomen meer die je uit de wind kunnen houden. Voordeel; het ‘vlakt enigszins af’. Dat wil zeggen; je gaat nog maar met ongeveer 7 tot 9% omhoog. Er gaat overigens geen moment komen dat je je benen even wat rust kunt gunnen. En na verloop van kilometers begin je die aanslag op je kuiten die het bos was echt te voelen. Je komt jezelf ongetwijfeld tegen, maar voor dat bijna meditatieve zit ik op mijn fiets.

De grote klapper bewaart de Ventoux voor het laatst. Zodra je na een bocht het weerstation op de top ziet liggen, gaat ook het stijgingspercentage weer de lucht in. De laatste kilometers zijn zeker het zwaarst, maar vergeet hier zeker niet even gedag te zeggen bij het monument voor Tommy Simpson. En dan, die laatste bocht en de laatste keer aanzet. Bovenop mag omgevallen worden, is geen schande. Traantje laten mag ook.

Ik deed het in 2 uur 4 minuten, wat de mooiste 2 uur op mijn fiets ooit waren. Hoe hard ging jij omhoog?

2 antwoorden
  1. Mark Steenbergen
    Mark Steenbergen zegt:

    Erg leuk om te lezen. Ik krijg er zijn van om te gaan fietsen! Nog een opmerking over Tommy Simpson. Hij zal daar toch niet begraven liggen? Het zal om een monumentje gaan :-)

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *